Hoe kan het nou dat het jarenlang – en bij veel verschillende werkgevers – niet lukte en dat het nu al dik twaalf jaar klopt als een bus? Op die vraag weet Ricardo Govers (want met hem hebben we dit interview) het antwoord ook niet precies. Maar hij is er wel gelukkig mee. “Ik ben blij dat ze me hier accepteren.”
Hier is in dit geval het bedrijf Fulfilment Solutions in Nieuw-Vennep. Het maakt onderdeel uit van de CTS Group. “CTS is van oorsprong een transportbedrijf”, legt Matthias Oskam uit. Hij is Ricardo’s leidinggevende. “Transport doen we ook nog binnen het concern. Bij Fulfilment Solutions slaan we artikelen van klanten op en zorgen ervoor dat deze artikelen, als ze zijn besteld, naar de vervoerder gaan.”
Inspringen waar nodig
Op deze afdeling werkt Ricardo nu al meer dan 12 jaar via Spaarne Werkt. “Ik sta het liefste aan de doosjesmachine, zegt hij. “Lekker doosjes maken en sluiten. Ik vind het belangrijk dat er genoeg voorraad is, zodat de collega’s nooit misgrijpen. Ook niet als ik een dagje vrij ben.” Maar Ricardo doet nog veel meer. Zo is hij ook met enige regelmaat aan het stickeren. Eigenlijk springt hij daar in, wanneer hij nodig is.
Dat hij het werk bij de doosjesmachine graag oppakt, wordt gewaardeerd door de andere collega’s. Het is namelijk vrij eentonig werk. “Maar ik houd daarvan. Ik houd ervan als alles zo eenvoudig mogelijk blijft.” Matthias: “Inmiddels heeft hij er natuurlijk ook veel ervaring in. Dat zorgt ervoor dat hij het heel lang geconcentreerd vol kan houden. En daarnaast ziet hij vaak zelf wel, welke andere klusjes gedaan moeten worden. Dat gaat meestal hartstikke goed.”
Je kunt niet iedereen op dezelfde manier benaderen
Duidelijkheid
En als het een dag wat minder gaat, of als Ricardo even niet weet waar hij het zoeken moet (“dat overkomt me soms”), dan gaat hij altijd op zoek naar Matthias. “Het fijne aan het werken met Matthias is dat hij altijd rustig blijft. Dan zeg ik dat ik het even niet meer weet en dan legt hij het me nog een keer uit. Of hij komt na een tijdje even checken of het allemaal nog goed gaat.”
“Ik hou er niet van als ik het gevoel heb dat iedereen wat van me moet”, vertelt Ricardo. De man, die in zijn vrije tijd graag rustig op de bank een filmpje of een serietje kijkt en graag een bezoek aan de Efteling brengt, heeft naar eigen zeggen het meeste behoefte aan duidelijke afspraken en een duidelijk ritme. En dat biedt CTS.
Contraproductief
“Het kan best stressvol zijn bij ons op de vloer”, zegt Matthias. “En dan is het belangrijk dat we volle bak presteren. Maar je kunt niet iedereen op dezelfde manier benaderen. Het is alleen maar contraproductief om Ricardo op te zadelen met een hele lijst van dingen die moeten gebeuren. Het is veel beter om per opdracht te bespreken wat hij moet doen. Dat leidt uiteindelijk dan tot een veel beter resultaat.”
En deze aanpak zorgt ervoor dat Ricardo nu al meer dan twaalf jaar met veel plezier voor CTS werkt. “Ik heb het eerder geprobeerd bij andere werkgevers. Best veel eigenlijk. En daar zaten mooie bedrijven tussen, die me ook graag wilden houden. Maar dat paste niet. Dat hield ik niet vol. Hier wel. Ik ben blij dat ze me accepteren, dat ik mijn stomme grappen mag vertellen en eigenlijk gewoon dat ik elke dag mag komen.”
Functioneel ritueel
“Maar,” zegt Matthias vervolgens resoluut. “Dat is ook zeker de verdienste van Ricardo zelf. Dit soort dingen zijn altijd wederzijds. Hij begrijpt wat er gevraagd en wordt en speelt bij ons gewoon een goede rol. Dat hij ’s ochtends de tijd neemt om iedereen te begroeten en te bekijken wie er precies is, dat nemen we dan maar voor lief.”
Dan blijkt dat dit ochtendritueel ook een functie heeft voor Ricardo. Het is niet alleen maar voor de gezelligheid: “Als ik weet wie er is, dan weet ik beter wat ik op de dag kan verwachten. Dat helpt me bij het doen van mijn werk. Wat mij betreft gaat het nog heel lang zo door. Over een paar jaar gaat het bedrijf verhuizen. En het zal niet makkelijk zijn om te wennen aan alle nieuwe dingen, maar die verhuizing wil ik absoluut meemaken!”
Ik ben blij dat ze me accepteren, dat ik mijn stomme grappen mag vertellen
en eigenlijk gewoon dat ik elke dag mag komen.”
